03/29/2012

Belgische Staat schendt mensenrechten

turtelboom-schuld-van-impasse-ligt-bij-koning-en-di-rupo.jpg

Wet Dupont

België heeft al bijna 10 jaar lang een gevangeniswet die zogezegd de rechten van de gevangenen regelt. Het probleem is echter dat de wet nooit werd toegepast omdat zij door de justitieministers niet ter goedkeuring werd getekend.

Mensen blijven, in afwachting van hun proces, maandenlang en soms zelfs jaren in voorhechtenis zitten. Tijdens hun opsluiting worden ze veelal onderworpen aan willekeurige sancties (bezoekverbod, contactverbod, isolatie, verbod om te telefoneren, blokkeren van briefwisseling, onthouding van medicatie en medische zorg enzoverder).

Als er mensen tengevolge van hun behandeling in de gevangenis sterven, dan wordt de cel dezelfde dag reeds leeggehaald en neemt een andere gevangene direct zijn plaats in.

De Belgische justitie heeft duizenden electronische enkelbanden laten maken maar die zijn gewoon in een kast van het ministerie van justitie blijven liggen.  Dat is één van de redenen voor de overbevolking van de Belgische gevangenissen.  Het is dan ook niet verwonderlijk dat België bijna 11.000 gevangenen heeft en men met het geld van de belastingsbetaler een gevangenis in Nederland moet gaan afhuren.

De Belgische Staat kreeg reeds veel kritiek op haar gevangenisbeleid maar wist die altijd met een paar mooie beloftes weg te wuiven.

-----

GAZET VAN ANTWERPEN
3/12/2004


'Gevangenen krijgen rechten'

Donderdag keurde de Kamer een wet goed waardoor gevangenen rechten krijgen. Ze kunnen zieh ook beklagen
als die rechten worden geschonden.
Volksvertegenwoordiger Föns Borginon (VLD), die de wet door de Kamer joeg, spreekt van een mijlpaal.

Vanwaar komt de idee? AI in 1844 (!) diende toenmalig Justitieminister Ducpétiaux een voorstel in om gedetineerden rechten te geven. Maar dat kwam er niet. Pas in 1965 maakte Piet Vermeylen (BSP) een Algemeen Reglement voor de Strafinrichtingen. Dat bevatte alleen maar het recht op morele en godsdienstige bijstand en het recht op correspondentie onder gesloten omslag met een aantal hoogwaardigheidsbekleders. Alle andere 'rechten' waren gunsten, die door de directie konden worden ingetrokken zonder mogelijkheid tot beroep. De directie was en is nog altijd oppermachtig en de gedetineerde is aan haar overgeleverd.
Dat Algemeen Reglement moet pas sinds mei 1983 in één exemplaar in elke bajes aanwezig zijn. Ondertussen werd het aangepast door een resem rondzendbrieven. Het werd wel heel ingewikkeld.
In 1996 besloot toenmalig Justitieminister Stefaan De Clerck (CD&V) dat een werkgroep onder leiding van professor Lieven Dupont (strafrecht, KULeuven) een code met rechten zou uitwerken. Die was in 2000 klaar.
Toen Föns Borginon voorzitter van de Kamercommissie Justitie werd, kwam er schot in de zaak. Ter vergelijking: Nederland, waar
Dupont de mosterd haalde, heeft al zo'n wet met rechten voor gedetineerden sinds 1953.

Wat zijn de uitgangspunten?

Borginon: "We willen gedetineerden als individu behandelen, niet als nummer. De nieuwe wet vertrekt van de idee dat de straf de vrijheidsberoving ¡s. Niets minder, maar ook niets meer. Eens opgesloten moet de gestrafte zoveel mogelijk kunnen leven als een gewone burger. 'Binnen' moet zoveel mogelijk lijken op 'buiten'. De gedetineerde moet dus dezelfde rechten krijgen. De uitvoering van
de straf moet gericht zijn op het herstel van de schade die het misdrijf heeft aangericht, op de rehabilitatie van de veroordeelde en
op de voorbereiding van zijn terugkeer in de vrije samenleving. Daarom moeten verdere nadelige gevolgen van de opsluiting (detentieschade) zoveel mogelijk worden vermeden. De gedetineerde krijgt rechten en bovendien is er voor iedereen een detentieplan.
Daarin Staat alles over de gevangene: hoe wil hij evolueren (werk, vorming, de vergoeding van zijn slachtoffer), wat zijn zijn intéresses
en zijn toekomstperspectieven?".
"De gevangenen krijgen ook een beetje inspraak in het bestuur van de bajes. Bij iedere gevangenis komt er bovendien een Commissie van Toezicht, die de naleving van de rechten controleert. En er komt ook een Klachtencommissie van drie personen waar men kan gaan klagen. Beroep is mogelijk bij een Centrale Raad."

Welke rechten krijgen
gevangenen?

Borginon: "Dat zijn er heel wat. Gevangenen mogen voortaan hun eigen kleren dragen. Ze mogen zieh op uitdrukkelijk verzoek van
Onkelinx iedere dag wassen. Voorlopig gehechten kunnen iedere dag bezoek krijgen, veroordeelden drie keer per week. Dupont had
zes keer per week gewild, omdat het bezoek als het belangrijkste recht wordt ervaren. Men volgde hem niet." Bovendien krijgt iedere veroordeelde één keer per maand minstens twee uur intiem bezoek, zodat hij seks kan hebben met zijn partner."
"De gevangene mag ook iedere dag telefoneren, maar de nummers kunnen worden geregistreerd. Gsm's en computers mogen niet. Wel kan een gevangene toestemming krijgen om bijvoorbeeld de website van de VDAB te raadplegen om werk te zoeken. Gedetineerden mogen alle tijdschriften aankopen die buiten worden verspreid en hebben recht op twee uur sport per week en minstens één uur wandeling in de buitenlucht per dag. Geld op cel mag niet, maar de gedetineerde mag wel een rekening openen. De gevangene krijgt het recht op een gezondheidszorg die gelijkwaardig is met die van buiten, hij mag werken, maar krijgt niet hetzelfde loon."
"De nieuwe wet regelt ook de tuchtstraffen en de opsluiting op strafcel, die maximum 9 dagen mag duren.
Het recht op bezoek, op telefoon, deelname aan cultúrele activiteiten of sport in groep kunnen nog steeds worden afgenomen bij wijze van
tuchtstraf. Maar alles moet worden gemotiveerd, de gedetineerde kan zich laten bijstaan door een advocaat en er is beroep mogelijk."

John DE WIT

The comments are closed.