04/03/2012

Problemen met psycho-sociale diensten in Belgische gevangenissen

De problemen met PSD's (psycho sociale diensten) in de Belgische gevangenissen houden al jarenlang aan zonder dat er door de gerechtelijke overheid of het directoriaat-generaal van Hans Meurisse, wordt opgetreden...

Dossiers blijken spoorloos te verdwijnen

25 Januari 2010

Alhoewel justitieminister De Clerck en zijn diensten gedurende de voorbije maanden geinformeerd werden over het reilen en zeilen van de psycho-sociale diensten (PSD's) in de gevangenissen van Brugge en Turnhout, geraken de problemen maar niet opgelost.

Ook in tal van andere gevangenissen zijn er problemen met de psycho-sociale diensten maar minister De Clerck weet blijkbaar geen orde op zaken te stellen.

------

Van: Jan Boeykens werkgroepmorkhoven
aan: Nathalie de clerck

@just.fgov.be
cc: hans.meurisse@just.fgov.be, info@just.fgov.be, stefaan.declerck@just.fgov.be, stefaan.de.clerck@pa.be, Guy Swennen, secr.colpg@just.fgov.be, senaat@helgastevens.be, andre.vannieuwkerke@vlaamsparlement.be, "Baart, Els" <els.baart@just.fgov.be>, vanessa.bury@just.fgov.be, buurtwerk.sint-jozef@brugge.be, "Van der Taelen, Tine" <Tine.Vandertaelen@just.fgov.be>, "Deloof, Els" <els.deloof@just.fgov.be>, hofvanberoep.gent@just.fgov.be, ingrid.vranken@just.fgov.be, info@laurette-onkelinx.be, Inge.Vanfraechem@law.kuleuven.be, Johan Leman <Johan.Leman@soc.kuleuven.be>, 
datum: 25 januari 2010
onderwerp: PCB Brugge: achtergehouden en verdwenen dossiers

Geachte Nathalie de clerck,

Betreft: achtergehouden en verdwenen dossiers, dossier G. H., PCB Brugge

Mevrouw O. wist mij te melden dat het rapport dat u opmaakte en dat spoorloos verdwenen was, gisteren werd weergevonden.

Er schijnt nu weer een ander probleem te zijn opgedoken waarmee het dossier van de heer G. H. opnieuw geblokkeerd wordt.

U deelde mevrouw O. namelijk mede dat zij u 'alleen met algemene vragen maar niet met vragen rond persoonlijke dossiers mag contacteren' terwijl de wetgeving zegt dat de gedetineerden en hun opgeving 'voor alle zaken betreffende detentie en bijhorende problemen' (zoals het mysterieuze verdwijnen van justitierapporten) bij uw diensten terecht kunnen.

In de hoop dat er spoedig een oplossing komt in deze zaak, en in afwachting van uw antwoord, teken ik,

hoogachtend,

Jan Boeykens Faiderstraat 10 1060 Sint-Gillis

In bijlage: Kopie van de brief die mevrouw O. op 20.12.2009 verstuurde en waarop zij graag een antwoord uwentwege ontving.


Sent: Sunday, December 20, 2009
To: hans.meurisse@just.fgov.be
Cc: info@just.fgov.be, Nathalie de clerck@just.fgov.be

Subject: aanslepende procedure penitentiair verlof

Geachte,

Betreffende het penitentiair verlof voor mijn verloofde, G. H. verblijvende in het Penitentiair Centrum te Brugge (PCB) sinds 04/08/09:

Met dit schrijven wil ik U meedelen dat G. begin september 2009, zijn aanvraag voor penitentiair verlof én uitgangsvergunningen heeft gedaan. Zijn VI datum is 10/01/2010, dus hij viel binnen de periode waarin hij deze aanvraag mag doen.

Op 12/11/09 werd een maatschappelijke enquête gedaan bij mij thuis door de justitieassistente, Nathalie de clerck, die het verslag van het huisbezoek op 13/11/09 heeft doorgefaxt naar de griffie van het PCB te Brugge. Ondertussen weten we dat het verslag zeer positief was.

G. werd opgeroepen door de directie. Ze hadden documenten ivm zijn penitentiair verlof en daarop moest hij de reden/motivatie van zijn aanvraag voor zijn verlof op invullen.

Hij vroeg de directie hoe lang het nog ging duren voordat hij effectief zijn verlof kon aanvragen en krijgen, daarop werd geantwoord dat de documenten naar Brussel moesten gestuurd worden en hij op drie weken moest rekenen tegen dat deze documenten terug in het PCB waren.

Ondertussen zijn er al vier weken voorbij en heeft hij nog geen enkel nieuws ontvangen hieromtrent.
Op 15/11 heb ik persoonlijk het PSD van het PCB te Brugge opgebeld en gesproken met maatschappelijk assistente Els Henrard teneinde enige informatie te bekomen over de lange aansleep van die aanvraag voor penitentiair verlof.
Mijn vraag werd als lachwekkend beschouwd: “penitentiair verlof? Maar mevrouw, in de computer staat dat de aanvraag pas op 27/11/09 is gebeurd, er is zelfs nog geen advies opgemaakt door de directie!

En daar hebben zij twee maanden de tijd voor, dus als U rekent, twee maanden na de aanvraagdatum, komen we op 27/01/10! En dan duurt het nog eens drie weken voordat de documenten terug zijn uit Brussel!”

Hieronder artikels 8, 9, 10 en 11 van de wet van 17/05/2006 inzake penitentiair verlof en uitgangsvergunningen:

Art. 8. Drie maanden voor de veroordeelde zich in de door artikel 7, 1°, bepaalde tijdsvoorwaarde bevindt, licht de directeur de veroordeelde schriftelijk in over de mogelijkheden tot toekenning van penitentiaire verloven. De veroordeelde richt zijn schriftelijk verzoek tot penitentiair verlof aan de directeur. De directeur kan de Dienst Justitiehuizen van de federale overheidsdienst Justitie opdragen een beknopt voorlichtingsrapport op te stellen of een maatschappelijke enquête te houden in het door de veroordeelde voor het penitentiair verlof voorgestelde opvangmilieu. De Koning bepaalt de inhoud van dat beknopt voorlichtingsrapport en van die maatschappelijke enquête. Binnen twee maanden na de ontvangst van het verzoek, stelt de directeur een met redenen omkleed advies op en zendt hij het verzoek en zijn met redenen omkleed advies over aan de minister of zijn gemachtigde en bezorgt de veroordeelde een afschrift ervan.

Art. 9 Indien het advies van de directeur niet wordt meegedeeld binnen de in artikel 8, vierde lid, bepaalde termijn, kan de voorzitter van de rechtbank van eerste aanleg op schriftelijk verzoek van de veroordeelde, de minister op straffe van een dwangsom veroordelen tot het uitbrengen van zijn advies, via de directeur, binnen de termijn voorzien door de voorzitter van de rechtbank van eerste aanleg en om aan de veroordeelde een afschrift van dit advies ter kennis te brengen. De voorzitter doet uitspraak na de veroordeelde en de minister of zijn gemachtigde te hebben gehoord, op advies van het openbaar ministerie, binnen vijf dagen na ontvangst van het verzoek.

Art. 10. § 1. De uitgaansvergunning of het penitentiair verlof wordt toegekend door de minister of zijn gemachtigde, op verzoek van de veroordeelde en na een met redenen omkleed advies van de directeur. Het advies van de directeur bevat, in voorkomend geval, een voorstel van bijzondere voorwaarden die hij nodig acht op te leggen.

§ 2. Binnen veertien dagen na de ontvangst van het dossier neemt de minister of zijn gemachtigde een beslissing. Deze met redenen omklede beslissing wordt binnen vierentwintig uur schriftelijk meegedeeld aan de procureur des konings van het arrondissement waar het penitentiair verlof zal plaatsvinden. Indien de minister of zijn gemachtigde oordeelt dat het dossier niet in staat is en er bijkomende informatie noodzakelijk is om een beslissing te kunnen nemen, kan deze termijn éénmalig met zeven dagen worden verlengd. De minister of zijn gemachtigde deelt dit onverwijld mee aan de directeur en de veroordeelde.

§ 3. Indien de uitgaansvergunning, bedoeld in artikel 4, of het penitentiair verlof wordt geweigerd, kan de veroordeelde een nieuwe aanvraag indienen ten vroegste drie maanden na de datum van deze beslissing. De beslissing van de minister of zijn gemachtigde wordt met redenen omkleed.

§ 4. Bij gebrek aan een beslissing binnen de bepaalde termijn wordt de minister geacht de uitgaansvergunning of het penitentiair verlof toe te kennen. Aan deze uitgaansvergunning of dit penitentiair verlof worden de bijzondere voorwaarden gekoppeld die de directeur, in voorkomend geval, overeenkomstig § 1, heeft voorgesteld.

Ik vraag U, als ik bovenstaande tekst lees en herlees, is er iets dat ik mis of niet zie???

G. heeft het verzoek ingediend begin september. Als ik een beetje kan rekenen, dan zijn bovenvermelde twee maanden reeds ruimschoots verstreken en heeft G. geen afschrift gekregen van het advies, dat moest opgesteld zijn binnen de twee maanden.
Nochtans is de wet zeer duidelijk hierover: de gedetineerde moet een afschrift krijgen van het advies! Het feit dat de PSD mij laat weten dat de aanvraag pas op 27/11/09 staat genoteerd in hun computer, dan moet ik voor de zoveelste keer vaststellen dat de werking van de diensten binnen de muren van het PCB nog maar eens een complete ramp is.

Sinds zijn opsluiting hebben wij, G. in het bijzonder, nog niets anders gehad dan foutieve informatie van zowel directie als PSD op ALLE GEBIED. De ene dienst schuift de verantwoordelijkheid door naar de andere, ofwel weten ze van niks, ofwel zijn ze de documenten kwijt, enz enz.. Altijd is er wel een reden die ze aanhalen om hun incompetentie te verdoezelen.
Niet alleen incompetentie, maar zelfs bewust tegenwerken zodat dossiers niet in orde komen op tijd, met alle gevolgen van dien.

Ik ga hier echter nu niet verder over uitwijden. Mij gaat het over zijn penitentiair verlof en uitgangsvergunningen. Aangezien G. door niks of niemand geïnformeerd wordt over de stand van zaken, of het is verkeerde informatie, neem ik het initiatief.

Na bijna 5 maanden geleuter en onprofessioneel werken door elke dienst binnen het PCB ben ik het grondig beu! Wij, als familie die buiten achterblijven, G., als gedetineerde, die opgesloten zit en verplicht is om braaf ja te knikken terwijl men hem neerbuigend en al treiterend eender wat wijsmaakt om er vanaf te zijn, hebben het recht om juiste informatie te krijgen.

In de jaar- en activiteitenverslagen van Justitie staat het allemaal zo mooi neergeschreven: dat een gedetineerde een degelijke begeleiding en advisering krijgt, dat de verschillende diensten ervoor moeten zorgen dat de gedetineerde op alle vlak bijgestaan wordt, dat alles in het werk wordt gesteld om het humane aspect voorop te stellen…enz.
Wij hebben tot nu toe enkel hele slechte ervaringen gehad, niks begeleiding, niks advies, alles heeft G. zelf gedaan.

Ik vraag U, heel beleefd, om mij AUB een antwoord te geven over deze aanslepende toestand betreffende het penitentiair verlof van G..

Hieronder heb ik ter illustratie de tekst gezet over DIG, terug te vinden in het activiteitenverslag van het directoraat-generaal penitentiaire inrichtingen. Ik hoop dat U deze mail ook naar deze diensten kan doorsturen zodat ook zij weet hebben van deze zaak.

De Dienst Individuele Gevallen: De Dienst Individuele Gevallen (DIG) formuleert voorstellen en neemt beslissingen betreffende de strafuitvoeringsmodaliteiten voor de veroordeelden, rekening houdend met het detentieplan. Zij voert deze taken uit met respect voor de belangen van de veroordeelden, het slachtoffer en de maatschappij en binnen de geest van een herstelgerichte detentie. De dienst is bevoegd voor oa de uitgangsvergunningen, de penitentiaire verloven en de strafopschortingen

 

Met hoogachting

L.O.


Kopie van deze brief dd. 25.1.2010: minister De Clerck, mevrouw O, parlementsleden, justitiediensten,

Omdat men deze zaak zonder onderzoek in de doofpot wenste te steken, zijn we door bepaalde justitiediensten onder druk gezet om de naam van de justitieassistente in al onze berichten te veranderen.  We veranderden de naam in Nathalie de clerck. De problemen met de psycho-sociale diensten in de gevangenissen blijven aanhouden.  Meestal gaat het hier om gewone pesterijen die door de gerechtelijke overheid  toegestaan en zelfs aangemoedigd worden.

02:36 Posted by Jan Boeykens in Actualiteit, Brugge, Gevangenis, Klachten, PSD | Permalink | Comments (0) |  Facebook |

03/29/2012

Gezondheidszorg in Belgische gevangenissen is beschamend

turtelboom-schuld-van-impasse-ligt-bij-koning-en-di-rupo.jpgMarcel Vervloesem is, alhoewel zeer ernstig ziek, door de beslissingen van de raadkamer van Turnhout, reeds twee maanden lang in de gevangenis van Turnhout opgesloten.  De rechters die in de raadkamer zetelen blijken toevallig ook de rechters van de strafrechtbank van Turnhout te zijn die hem 11 jaar lang vervolgden om de kinderpornozaak Zandvoort dicht te dekken.  Tijdens het proces verdwenen de ontlastende stukken en getuigenissen uit Vervloesem's strafdossier, zoals de Hoge Raad voor de Justitie slechts enkele dagen voor Vervloesem's veroordeling door het Hof van Beroep te Antwerpen, schriftelijk toegaf.
Alhoewel het verhaal van Vervloesem's aanklager haaks staat op de verklaringen die hij tegenover de politie aflegde en de Antwerpse strafuitvoeringsrechtbank dit ook in haar vonnis vaststelde, laat men de aktievoerder verder aftakelen en ontzegde men hem een paar dagen geleden, zoals twee jaar geleden al langdurig het geval was, zelfs zijn diabetes-dieet en insuline.  De vzw Werkgroep Morkhoven contacteerde hiervoor ondermeer de Vlaamse diabetes vereniging en de Vlaamse Liga voor de Mensenrechten.
Terwijl men de bloederverdunner Markumaar die Vervloesem krijgt, om de twee weken controleerde buiten de gevangenis om een hersenbloeding te vermijden, schijnt dat in de gevangenis slechts om de twee of drie maanden te gebeuren.  Dat verklaart misschien sommige 'onverklaarbare' overlijdens in de volgestoken Belgische gevangenissen.
Intussen vernam de vzw Werkgroep Morkhoven nog steeds niets van de klacht die Vervloesem's dochter indiende naar aanleiding van de reeks nachtelijke telefoon-bedreigingen die aanklager opzichtens Vervloesem's kleindochter pleegde.
De Turnhoutse parketwoorvoerdster blijkt ook nog altijd in het YouTube-rapnummertje van aanklager op te treden waarin deze Marcel Vervloesem en zijn buurman ongestraft van 'ontvoering' en 'verkrachting' beschuldigt. In de videoclip is verder te horen hoe aanklager zijn bedreigingen opzichtens Vervloesem's kleindochter daadwerkelijk uitvoert.
De Turnhoutse justitie die onder het valse voorwendsel dat men 'door middel van een psychiatrisch onderzoek wil uitzoeken in hoeverre aanklager geloofwaardig is', het aanhoudingsbevel tegenover Marcel Vervloesem met één maand verlengde, kan het, zoals dit ook tijdens het jarenlange media-proces tegen Vervloesem het geval was, blijkbaar goed vinden met kleine criminelen.
Justitieminister Turtelboom (Open VLD, Vlaamse liberalen) preekt een 'magistratuur zonder de minste zweem van partijdigheid' en benoemde de Turnhoutse procureur Jan Poels tot kabinetschef.
Dat verklaart het stilzwijgen van de welingelichte justitieminister in deze zaak.
------------

Gezondheidszorg in gevangenissen is 'beschamend'

16 december 2011 - De gezondheidszorg in de Belgische gevangenissen is 'beschamend'. Dat stelt de Centrale Toezichtsraad voor het Gevangeniswezen (CTRG) in zijn nieuwe jaarrapport. De raad neemt ook de overbevolking in de gevangenissen op de korrel.

Tien procent van de klachten die de raad van 2008 tot 2010 binnenkreeg gaat over gezondheidszorg. Veel daarvan hebben betrekking op de gebrekkige kwaliteit van de relatie tussen arts en patiënt, zegt de voorzitter van de CTRG Paul Cosyns.

Maar gedetineerden klagen ook over lange wachttijden, traagheid van medische tussenkomsten en gebrekkige continuïteit van zorgen. Ook tandverzorging en de behandeling van verslaafden blijven een probleem.

Daarnaast is het psychiatrische aanbod in gevangenissen 'schrijnend ontoereikend'.

Tien procent van de gedetineerden (1.064 mensen) zijn mensen die eigenlijk in de psychiatrie thuishoren, zegt Cosyns. Die mensen wachten daar op een overplaatsing naar een gepaste instelling. De wachttijd kan oplopen tot twee à drie jaar.

'Gevangenissen zijn zorgonvriendelijke structuren, zorg is er geen prioriteit', legt Cosyns de toestand uit. 'De zorgnoden in gevangenissen zijn daarnaast groter dan de beschikbare middelen of structuren.'

De raad wil dat de zorg in de toekomst wordt uitbesteed aan Volksgezondheid, in plaats van aan Justitie.

Nieuwe gevangenissen geen duurzame oplossing

De CTRG vraagt ook dat de huurovereenkomst met de gevangenis van Tilburg niet verlengd wordt. Daar verblijven Belgische gevangenen om de overbevolking in de Belgische gevangenissen op te vangen.

Het is een slechte plaats voor de reïntegratie van de gevangenen in de maatschappij, verklaart Cosyns. Bezoek van de familie is minder makkelijk en contact met de buitenwereld is moeilijk, voegt die daaraan toe.

In het rapport staat ook dat de overbrenging van gevangenen naar het buitenland 'een verkeerde en zeer dure oplossing is die geen rekening houdt met het aanzienlijke ongemak dat die met zich meebrengt voor familie en advocaten'.

Ook de bouw van nieuwe gevangenissen is volgens de raad een 'gemakkelijk antwoord, maar geen duurzame oplossing'. Ons strafrechterlijk beleid moet de mogelijkheden voor bestraffing 'opnieuw evalueren', aldus nog de CTRG.

http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=DM...

Belgische Staat schendt mensenrechten

turtelboom-schuld-van-impasse-ligt-bij-koning-en-di-rupo.jpg

Wet Dupont

België heeft al bijna 10 jaar lang een gevangeniswet die zogezegd de rechten van de gevangenen regelt. Het probleem is echter dat de wet nooit werd toegepast omdat zij door de justitieministers niet ter goedkeuring werd getekend.

Mensen blijven, in afwachting van hun proces, maandenlang en soms zelfs jaren in voorhechtenis zitten. Tijdens hun opsluiting worden ze veelal onderworpen aan willekeurige sancties (bezoekverbod, contactverbod, isolatie, verbod om te telefoneren, blokkeren van briefwisseling, onthouding van medicatie en medische zorg enzoverder).

Als er mensen tengevolge van hun behandeling in de gevangenis sterven, dan wordt de cel dezelfde dag reeds leeggehaald en neemt een andere gevangene direct zijn plaats in.

De Belgische justitie heeft duizenden electronische enkelbanden laten maken maar die zijn gewoon in een kast van het ministerie van justitie blijven liggen.  Dat is één van de redenen voor de overbevolking van de Belgische gevangenissen.  Het is dan ook niet verwonderlijk dat België bijna 11.000 gevangenen heeft en men met het geld van de belastingsbetaler een gevangenis in Nederland moet gaan afhuren.

De Belgische Staat kreeg reeds veel kritiek op haar gevangenisbeleid maar wist die altijd met een paar mooie beloftes weg te wuiven.

-----

GAZET VAN ANTWERPEN
3/12/2004


'Gevangenen krijgen rechten'

Donderdag keurde de Kamer een wet goed waardoor gevangenen rechten krijgen. Ze kunnen zieh ook beklagen
als die rechten worden geschonden.
Volksvertegenwoordiger Föns Borginon (VLD), die de wet door de Kamer joeg, spreekt van een mijlpaal.

Vanwaar komt de idee? AI in 1844 (!) diende toenmalig Justitieminister Ducpétiaux een voorstel in om gedetineerden rechten te geven. Maar dat kwam er niet. Pas in 1965 maakte Piet Vermeylen (BSP) een Algemeen Reglement voor de Strafinrichtingen. Dat bevatte alleen maar het recht op morele en godsdienstige bijstand en het recht op correspondentie onder gesloten omslag met een aantal hoogwaardigheidsbekleders. Alle andere 'rechten' waren gunsten, die door de directie konden worden ingetrokken zonder mogelijkheid tot beroep. De directie was en is nog altijd oppermachtig en de gedetineerde is aan haar overgeleverd.
Dat Algemeen Reglement moet pas sinds mei 1983 in één exemplaar in elke bajes aanwezig zijn. Ondertussen werd het aangepast door een resem rondzendbrieven. Het werd wel heel ingewikkeld.
In 1996 besloot toenmalig Justitieminister Stefaan De Clerck (CD&V) dat een werkgroep onder leiding van professor Lieven Dupont (strafrecht, KULeuven) een code met rechten zou uitwerken. Die was in 2000 klaar.
Toen Föns Borginon voorzitter van de Kamercommissie Justitie werd, kwam er schot in de zaak. Ter vergelijking: Nederland, waar
Dupont de mosterd haalde, heeft al zo'n wet met rechten voor gedetineerden sinds 1953.

Wat zijn de uitgangspunten?

Borginon: "We willen gedetineerden als individu behandelen, niet als nummer. De nieuwe wet vertrekt van de idee dat de straf de vrijheidsberoving ¡s. Niets minder, maar ook niets meer. Eens opgesloten moet de gestrafte zoveel mogelijk kunnen leven als een gewone burger. 'Binnen' moet zoveel mogelijk lijken op 'buiten'. De gedetineerde moet dus dezelfde rechten krijgen. De uitvoering van
de straf moet gericht zijn op het herstel van de schade die het misdrijf heeft aangericht, op de rehabilitatie van de veroordeelde en
op de voorbereiding van zijn terugkeer in de vrije samenleving. Daarom moeten verdere nadelige gevolgen van de opsluiting (detentieschade) zoveel mogelijk worden vermeden. De gedetineerde krijgt rechten en bovendien is er voor iedereen een detentieplan.
Daarin Staat alles over de gevangene: hoe wil hij evolueren (werk, vorming, de vergoeding van zijn slachtoffer), wat zijn zijn intéresses
en zijn toekomstperspectieven?".
"De gevangenen krijgen ook een beetje inspraak in het bestuur van de bajes. Bij iedere gevangenis komt er bovendien een Commissie van Toezicht, die de naleving van de rechten controleert. En er komt ook een Klachtencommissie van drie personen waar men kan gaan klagen. Beroep is mogelijk bij een Centrale Raad."

Welke rechten krijgen
gevangenen?

Borginon: "Dat zijn er heel wat. Gevangenen mogen voortaan hun eigen kleren dragen. Ze mogen zieh op uitdrukkelijk verzoek van
Onkelinx iedere dag wassen. Voorlopig gehechten kunnen iedere dag bezoek krijgen, veroordeelden drie keer per week. Dupont had
zes keer per week gewild, omdat het bezoek als het belangrijkste recht wordt ervaren. Men volgde hem niet." Bovendien krijgt iedere veroordeelde één keer per maand minstens twee uur intiem bezoek, zodat hij seks kan hebben met zijn partner."
"De gevangene mag ook iedere dag telefoneren, maar de nummers kunnen worden geregistreerd. Gsm's en computers mogen niet. Wel kan een gevangene toestemming krijgen om bijvoorbeeld de website van de VDAB te raadplegen om werk te zoeken. Gedetineerden mogen alle tijdschriften aankopen die buiten worden verspreid en hebben recht op twee uur sport per week en minstens één uur wandeling in de buitenlucht per dag. Geld op cel mag niet, maar de gedetineerde mag wel een rekening openen. De gevangene krijgt het recht op een gezondheidszorg die gelijkwaardig is met die van buiten, hij mag werken, maar krijgt niet hetzelfde loon."
"De nieuwe wet regelt ook de tuchtstraffen en de opsluiting op strafcel, die maximum 9 dagen mag duren.
Het recht op bezoek, op telefoon, deelname aan cultúrele activiteiten of sport in groep kunnen nog steeds worden afgenomen bij wijze van
tuchtstraf. Maar alles moet worden gemotiveerd, de gedetineerde kan zich laten bijstaan door een advocaat en er is beroep mogelijk."

John DE WIT